Aletta van Nu Fatiha
Fatiha (18) studeert Media, Informatie en Communicatie aan de Hogeschool van Amsterdam en komt uit een groot Marokkaans gezin. Ze droomt van een carrière als verslaggever en wil de verhalen van vrouwen overal ter wereld vastleggen. Daarnaast wil Fatiha misschien wel stage lopen bij modeblad Glamour, of bij de New York Times. Of wil ze toch liever de Nederlandse Oprah Winfrey worden? Aan initiatief, ambitie en gedrevenheid geen gebrek bij Fatiha.
Aletta van Nu Fatiha © Katharina Pöhlmann
'Mijn gedrevenheid is heel erg te danken aan de manier waarop mijn ouders ons hebben opgevoed.'
Je bent de jongste thuis, hoe was het om in zo’n klein dorp in zo’n grote familie op te groeien?
Ik heb vier zussen en vijf broers. Ik ben in een dorpje in Zuid-Holland geboren en getogen, waar iedereen elkaar kent, en waar ik nu nog woon. Het is een hele leuke plek om te wonen, maar ik wilde toch graag mijn horizon verbreden. Daarom ging ik naar Amsterdam om te studeren, deels omdat mijn opleiding alleen daar gegeven wordt, maar ook omdat de grote stad me gewoon heel erg trok.Er woonden wel meer grotere gezinnen, en ook meerdere nationaliteiten in ons dorp. Voor mij was het nooit echt een probleem om voor mezelf op te komen in zo’n groot gezin. Ik heb altijd mijn woordje klaar, ben niet zozeer brutaal, maar wel goedgebekt. Ik dacht soms zelfs: ik wil nog wel een broertje of een zusje! Opgroeien in mijn familie heeft me zelfstandig gemaakt. Je kon lang ergens op wachten als je het aan anderen overliet, dus ik leerde al vroeg om zelf initiatief te nemen.
Al mijn broers en zussen studeren of hebben gestudeerd. Mijn ouders hebben ons altijd gestimuleerd om ons best te doen. Vooral mijn vader hamerde erop dat we naar school gingen, dat we vast bleven houden aan onze studie: onderwijs vindt hij echt het belangrijkste dat er is. Dat heeft ervoor gezorgd dat ik ook heel gedreven ben op school, ik wil altijd het meeste eruit halen. Daarmee bedoel ik niet dat ik perse het hoogste cijfer moet hebben, maar meer dat ik voor mezelf weet dat ik mijn best heb gedaan.
Speelde die ambitie ook een rol toen je een studiekeuze moest maken?
Zeker. Ik ging Media, Informatie en Communicatie studeren aan de Hogeschool van Amsterdam nadat ik toelating had gedaan tot de opleiding Journalistiek in Utrecht. Ik werd afgewezen op basis van een selectietoets. Ik ben daarna op het internet gaan zoeken welke opleidingen aan journalistiek gerelateerd zijn, en kwam op deze opleiding uit. Met deze opleiding wil ik later door middel van interviews de verhalen van vrouwen wereldwijd vastleggen. Ik wil gewoon graag- het klinkt heel ambitieus- een verandering teweegbrengen. Ik heb zoveel gelezen en gehoord over vrouwen die achtergesteld worden, en ik wil deze vrouwen de mogelijkheid geven om hun verhaal te doen.'Ik wil gewoon graag een verandering teweegbrengen.'
Wat voor vrouwen zou je willen interviewen?
Bijvoorbeeld de vrouwen in Zuid-Afrika. Ik kijk heel vaak naar de Oprah Winfrey Show, waar veel aandacht gegeven wordt aan jonge, Zuid-Afrikaanse meisjes die niet, of heel moeilijk, naar school kunnen komen. Iemand moet voor deze meisjes opkomen, ze zijn zo gedreven om iets te bereiken. Ik denk dat niet iedereen ervan op de hoogte is dat dit soort dingen gebeurt, en ik vind het belangrijk om die mensen bewust te maken.-Dit klinkt alsof je een documentairemaakster in de dop bent.
Ja, je kan mijn plannen misschien wel vergelijken met Lauren Verslaat (een verslaggevend programma dat wordt uitgezonden door Veronica). Lauren reist de hele wereld over en interviewt mensen, die bijvoorbeeld bij de maffia zitten. Dat lijkt mij ook wel wat. Als ik morgen ergens heen kon reizen met een koffer vol geld en een videocamera, zou ik naar Zuid-Afrika gaan.Je zei net dat veel mensen zich niet bewust zijn van wereldproblematiek. Maar wanneer werd jij je bewust van de ondergeschikte positie van vrouwen in sommige delen van de wereld?
Toen ik een jaar of dertien, veertien was las ik het boek ‘Nog eenmaal mijn moeder zien’. Het is een verhaal over ontvoering, misbruik en uithuwelijking. Dat heeft mijn blik geopend, daarvoor had ik nooit gedacht dat dit soort zaken voorkwamen.Ik hoor dat je erg internationaal georiënteerd bent, maar wat vind je van de positie van de vrouw in Nederland?
Je hoort mensen vaak zeggen dat vrouwen geen hoofddoek mogen dragen. Ik ben daar zo ontzettend tegen, wat kan het jou schelen dat iemand een doek op z’n hoofd heeft? Ik zou die problematiek wel willen belichten, door vrouwen met hoofddoek hun verhaal te laten vertellen. Ik denk dat de hedendaagse obsessie van Nederlanders met die hoofddoek van tijdelijke aard is. Er moet altijd een probleem zijn dat veel aandacht opeist, dit keer is dat de hoofddoek. Ik weet niet precies waar het probleem vandaan komt, maar het moet wel echt stoppen. Geloofsovertuigingen moeten ook gewoon gerespecteerd worden. Maar los daarvan; natuurlijk komen er in Nederland ook problemen voor, maar ikzelf word voornamelijk getrokken door het buitenland. Voor mij zit daar meer haast achter, omdat de problemen daar ernstiger zijn; het gaat om leven en dood.'Een hoofddoek dragen is zo ontzettend persoonlijk.'
Sommige van je zusjes dragen hoofddoeken. Hebben jullie thuis heftige discussies gehad over dat onderwerp?
Nee, nooit eigenlijk. Een hoofddoek dragen is zo ontzettend persoonlijk. Of je doet het, of je doet het niet, maar je moet er volledig achterstaan. Ik draag hem vijf keer per dag om te bidden, maar ik vind mezelf nu nog niet klaar om permanent een hoofddoek te dragen. Dat kan op gegeven moment nog komen. Ik vind het zelf niet moeilijk om mijn geloof te combineren met een actief studentenleven. Ik ga zelf niet uit, daar heb ik bewust voor gekozen, omdat je met uitgaan toch in een ander milieu komt. Ik drink zelf geen alcohol en weet ook niet goed hoe ik om moet gaan met mensen die dat wel doen. In plaats van uitgaan ga ik vaak met medestudenten lunchen of zoiets. Ik heb ook niet het idee dat ik iets mis.'Voor mij is ambitie dat doen wat je ook echt wilt doen.'
Ambitie klinkt door in elk woord dat je spreekt. Hoe vul je ambitie eigenlijk praktisch in, met het oog op je toekomstige carrière?
Voor mij is ambitie dat doen wat je ook echt wilt doen. Ik ben echt passioneel over waar ik nu mee bezig ben. Je moet iets alleen doen als je er volledig achterstaat, en dan hard doorwerken. Dat zie ik niet als perse elke dag van negen tot vijf doorwerken, of altijd maar je huiswerk stipt op tijd inleveren. Meer dat je iets met plezier doet. En bij een tegenslag natuurlijk niet gelijk opgeven. Dat is ambitie voor mij. Wat er ook gebeurt: doorzetten.Fatiha’s aanraders
The color purple van Alice WalkerNog eenmaal mijn moeder zien van Zana Muhsen en Andrew Croft
Lees meer over de 'Aletta's van Nu'