Elsa van de Loo: jong en ambitieus
Aletta zet ook in 2011 bijzondere vrouwen, zogeheten Aletta's van Nu, in de spotlight. Nu is het de beurt aan jongerenvertegenwoordiger Elsa van de Loo (22). Voor Elsa was 2010 een bijzonder jaar. Ze werd officieel benoemd tot VN jongerenvertegenwoordiger en mocht speechen tijdens de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties in New York. Elsa is jong, maar daarom niet minder ambitieus. 'Ook al ben je jong, dat hoeft niet te betekenen dat je niet veel kan bereiken!'
© Katharina Pöhlmann
Wie is Elsa?
Elsa is student Rechten aan de Vrije Universiteit Amsterdam. Ze schreef haar scriptie over het recht op water. Geïnspireerd door dit onderwerp en haar reis naar Kenia, besloot zij zich twee jaar geleden kandidaat te stellen als jongerenvertegenwoordiger van de Verenigde Naties en won. Vanaf 2010 begon haar termijn, en tijdens deze periode heeft ze heel hard gestreden voor de universele toegang tot water.Waarom denk jij dat je uiteindelijk gekozen bent tot VN jongerenvertegenwoordiger?
Ik heb niet alleen heel actief campagne gevoerd, ik heb ook heel goed nagedacht over mijn campagneplan; waar ga ik me op richten, op wie en hoe. Natuurlijk blijf je altijd afhankelijk van je netwerk en stemmen, maar ik ben ervan overtuigd dat degene die het hardst werkt ook daadwerkelijk kan winnen. En misschien hebben mensen ook wel een klein beetje op mij gestemd omdat ik een vrouw ben? Na twee jaar mannelijke vertegenwoordigers, werd het natuurlijk ook wel tijd voor een beetje ‘girlpower’ in de VN!Er waren niet alleen positieve, maar ook veel negatieve reacties op je verkiezing. Hoe heb je dat ervaren?
Ik had vooraf wel gedacht dat er negatieve reacties zouden kunnen komen. Ik ben sinds twee jaar moslima. Door het dragen van een hoofddoek zien mensen mij vaak meteen als een allochtoon. Voor veel mensen ben ik dan misschien geen representatief voorbeeld omdat ik Nederland vertegenwoordig. Dat is niet terecht. Want ik ben Elsa, dat ben ik altijd geweest en nu nog steeds. Ik heb weliswaar een andere kijk op het leven en religie, maar mijn persoonlijkheid is hetzelfde gebleven. Het is jammer dat er zoveel kritiek is geuit op de persoon. Toch heb ik geprobeerd me daar niet door te laten beïnvloeden. Het heeft me zeker geraakt, maar gelukkig nooit belemmerd in mijn keuzes.Voel je je aangesproken door de benaming ‘Aletta van Nu’?
Ik ben zeker iemand die haar dromen zoveel mogelijk probeert na te leven. Natuurlijk heb ik genoeg doelstellingen die ik misschien zelf niet meer zal mee maken, maar waarvan ik wel wil dat ze ooit nog uit zullen gaan komen. Als jongerenvertegenwoordiger is het gemakkelijk om cynisch te worden. Als je ergens voor werkt vraag je soms wel eens af, waar doen we het voor, er is zo weinig vooruitgang. Ik ben wat dat betreft misschien naïef omdat ik ervan overtuigd ben dat de dingen die ik wil wel kunnen lukken.Zie jij je zelf eigenlijk als een rolmodel?
Ik krijg het wel vaak te horen en ik voel me dan ook echt vereerd. Niet-moslims vinden het leuk om te zien dat er ook een ander positief beeld van de moslimvrouw bestaat, en niet altijd maar weer het beeld van de onderdrukte vrouw. Veel jonge meisjes vinden het juist fijn om te zien dat je veel kan bereiken, ook als je jong bent. Toch zie ik mezelf niet als een rolmodel. Een rolmodel is goed, maar ik zou wel willen zeggen probeer het beter dan ik te doen. Want het kan altijd beter.Heb je zelf een rolmodel?
Op het gebied van water, en het strijden voor het recht op water ben ik vooral geïnspireerd geraakt door de Canadese schrijfster en activiste Maude Barlow. Ze is een bekende activiste op het gebied van mensenrechten en heeft ook veel verschillende boeken geschreven op het gebied van water en rechten. Zij is voor mij een inspirerende vrouw geweest, die een belangrijke rol in mijn leven heeft gespeeld.Heb je nog een boodschap die je wilt uitdragen aan jonge vrouwen?
Durf te dromen. Ook al vinden mensen dingen naïef. Ook al hoor je om je heen dat je dromen niet kunt waarmaken of dat het je niet gaat lukken. Laat je niet tegenhouden. Toen ik begon als vertegenwoordiger zei iedereen: laat het toch gewoon zitten, water gaat toch niet erkend worden als mensenrecht. Maar afgelopen juni is het toch gelukt. Ik had kunnen zeggen: dat gaat niet, dat kan niet. Maar ik heb dat niet gedaan. En het heeft me uiteindelijk iets moois opgeleverd.Lees meer over Maude Barlow in onze collectie